یادداشتهای طاها

- این یکی دوهفته اخیر دست هیچکس به کار نمی رفت...همه چیز روی دور تند بود...حوادث تلخ پشت هم می آمدند و مجالی برایت نبود...تند و تند...به زعم خیلی ها اتفاقات بدی که افتاد و رکود جریانی که این روزها شاهد آن هستیم همه را به سمت یک ناامیدی عجیب و غریبی سوق داده ...ولی من خوشحالم... نه از باب اتفاقات، به خاطر چیزهایی که دیدم، یگانه شدنها، شناختنها و خیلی چیزهای دیگر که برایم روشن و روشن تر شد...و امیدی که دارم...به فردا و فرداهایی که میدانم اینطور نخواهندبود به قول ابطحی سعی کنیم زمین نخوریم...